Definicja ASIC
ASIC (Application Specific Integrated Circuit) to układ zintegrowany specyficzny dla aplikacji,który jest własnym detektorem aplikacji zaprojektowanym i wyprodukowanym od podstaw w celu zaspokojenia potrzeb użytkowników w odniesieniu do określonych systemów elektronicznychASIC jest uważany za układ scalony zaprojektowany do specjalnego celu i wytwarzany w odpowiedzi na specyficzne wymagania użytkownika i potrzeby określonych systemów elektronicznych.Cechą charakterystyczną ASIC jest to, że jest on zorientowany na potrzeby konkretnych użytkownikówW porównaniu z ogólno-celowymi układami scalonymi, ASIC ma zalety mniejszego rozmiaru, niższego zużycia energii, lepszej niezawodności, lepszej wydajności, zwiększonej poufności,i zmniejszone koszty w przypadku masowej produkcji.
Obwód zintegrowany to maleńkie urządzenie lub komponent elektroniczny.induktory i inne elementy wymagane w obwodzie są ze sobą połączone, a następnie pakowane w rurę, tworząc mikrostrukturę z wymaganymi funkcjami obwodu.Wszystkie jego elementy zostały zintegrowane strukturalnie., dzięki czemu elementy elektroniczne stanowią duży krok w kierunku miniaturyzacji, niskiego zużycia energii, inteligencji i wysokiej niezawodności.
Im większy obwód zintegrowany, tym trudniejsze jest dokonywanie zmian dla specyficznych wymagań przy budowie systemu w celu rozwiązania tych problemów.istnieje układ scalony specyficzny dla danej aplikacji (ASIC) charakteryzujący się uczestnictwem użytkownika w projektowaniu, które mogą zrealizować optymalny projekt całego systemu, z wyższą wydajnością i silną poufnością.lub nawet setki ogólno- i małych układów scalonych na jednym chipieOptymalizuje obwód całej maszyny, zmniejsza liczbę komponentów, skraca okablowanie,zmniejsza objętość i wagę, a także zwiększa niezawodność systemu.